ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΛΕΦΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΒΡΕΘΗΚΑΝ, ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΜΩΣ ΜΑΤ.
δημοσιεύτηκε: Φεβ 9, 16:34 εντός Άρθρα Δελτία Τύπου
Η κοινωνική υποκρισία και αναλγησία σε όλο της το μεγαλείο.
Λίγους μήνες πριν η κυβέρνηση «όλων των Ελλήνων», μεσούσης της διεθνούς (ναι το εμπεδώσαμε –διεθνούς-) οικονομικής κρίσεως, μπόρεσε να βρεί 28 δις (!) ευρώ για να χαρίσει στην ουσία στις προβληματικές τράπεζες.
Για τους αγρότες, που τα τρακτέρ τους στα σταυροδρόμια ήταν ο μόνος τρόπος να ακουστούν από ώτα μη ακουόντων, δεν μπόρεσε να «εξοικονομήσει» κάποια χρήματα ή/και να χαράξει κάποιο στρατηγικό σχέδιο για να αποτραπεί ο απειλούμενος αφανισμός τους.
Για μια ολόκληρη κοινωνία, που στενάζει κάτω από το βάρος των προβλημάτων και της ανέχειας που συσσώρευσαν η ανικανότητα, η ανυπαρξία στρατηγικού σχεδιασμού και οι λανθασμένες τακτικές της επιλογές, δεν μπόρεσε να βρεθεί ούτε ψήγμα των όσων αφειδώς προσφέρθηκαν στους τραπεζίτες.
Ένα μήνα πριν, όταν το ψευτοεπαναστατικό αληταριό του Κολωνακίου έκαιγε την Αθήνα και ρεζίλευε όχι μόνο το κράτος αλλά ολόκληρη την κοινωνία και τους θεσμούς της, η αστυνομία παρακολουθούσε αμέριμνη και ανήμπορη, ακολουθώντας προφανώς οδηγίες μη επεμβάσεως.
Σήμερα, που οι αγρότες της Κρήτης, κατέβηκαν με τα τρακτέρ τους στην Αθήνα να επιδώσουν στον (απόντα) υπουργό τις προτάσεις τους, βρήκαν για επιτροπή υποδοχής τους τα ΜΑΤ και για κέρασμα δα-κρυγόνα, προπηλακισμούς και βιαιοπραγίες.
Θα ακούσουμε προφανώς τις ίδιες «διαμαρτυρίες», η αντιπολίτευση θα στηλιτεύσει την κυβέρνηση, η κυβέρνηση θα απαντήσει «αποστομωτικά», η αριστερά θα αδράξει την ευκαιρία να δημιουργήσει «αιτήματα αιχμής» και να εξακολουθήσει να χορηγεί στο σύστημα την δήθεν εναλλαγή του.
Ένα καλοστημένο θεατρικό έργο, αυστηρά καθορισμένων ρόλων, μόνο που ο λαός δεν περιορίζεται στον ρόλο του θεατή, παρά είναι αναλώσιμος κομπάρσος σε μια παρωδία με άσχημο τέλος.
Επιτέλους, ήρθε ο καιρός να πάρουμε την ευθύνη των πολιτικών μας επιλογών!
Αν πιστεύουμε πως οι εκάστοτε κυβέρνηση και πρωθυπουργός, πρέπει να επιλέγονται με κριτήριο τον αποτυχημένο τους αντίπαλο του δικομματισμού, σε μία διαρκή διελκυστίνδα ρόλων του κατεστημένου και των εκλεκτών του, μπορούμε χωρίς τύψεις και γκρίνιες να ξαναπάρουμε τη θέση μας του κομπάρσου στην παρωδία τους.
Αν όμως πιστεύουμε, ότι το κριτήριο, πρέπει απαράβατα να είναι όχι η συμμόρφωση με τις ευρωπαϊκές ή υπερατλαντικές οδηγίες, αλλά η χάραξη στρατηγικής με βασικό γνώμονα και κεντρική επιλογή το συμφέρον του ελληνικού λαού στην ιστορική του πορεία, ας απεμπλακούμε από τις δικομματικές μας εμπλοκές, στηρίζοντας τις θέσεις και τον αγώνα του ΛΑ.Ο.Σ για ένα καλύτερο αύριο.
Καρδίτσα 2 Φεβρουαρίου 2009
0 σχόλιο(α)
Η δυνατότητα προσθήκης σχολίων έχει κλείσει για αυτό το άρθρο
Περισσότερα...
Ο αγώνας των αγροτών είναι μάχη για την επιβίωση του έθνους και πρέπει να έχει την συμπαράσταση όλων. 9-11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1878. Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΕΚΛΙΖΑΣ ΜΑΣ ΝΟΥΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ.