17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1914. ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ.
δημοσιεύτηκε: Φεβ 17, 05:21 εντός Δελτία Τύπου Δελτία Τύπου
Η 17Η Φεβρουαρίου, είναι μία σημαντική ημερομηνία για τον Ελληνισμό.
Την 17η Φεβρουαρίου 1914, υψώνεται στο Αργυρόκαστρο, η σημαία της αυτόνομης Βορείου Ηπείρου με Πρόεδρο τον Γεώργιο Ζωγράφο.
Η επανειλημμένα από τα ελληνικά όπλα απελευθερωμένη και μόνιμα με συνθήκες και συμβιβασμούς προδομένη Βόρεια Ήπειρος, αρχίζει να ζει την ευτυχία της αυτονομίας της, με το όραμα της ενσωματώσεως στην μητέρα Ελλάδα, πολύ κοντά. Οι αιματηροί αγώνες των Βορειοηπειρωτών φάνηκαν επιτέλους να βρίσκουν αίσιο τέλος .
Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Η δίνη του εθνικού διχασμού και η εξάρτηση από τον ξένο παράγοντα, παρέδωσε την ανεξάρτητη Βόρεια Ήπειρο, όχι στην αγκαλιά της Ελλάδος αλλά στα χέρια των Αλβανών.
Η ξενοδουλεία και ο ραγιαδισμός έκαναν και τότε το θαύμα τους.
Σήμερα όμως; Δεν υπάρχουν πια; Μπορεί κανείς να το πει;
Υπερασπιζόμαστε σήμερα την ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου;
Υπερασπιζόμαστε σήμερα τα δίκαια των συνελλήνων μας που στερούνται τις βασικές ανθρώπινες ελευθερίες της αυτοδιαχειρίσης, όπως οι Έλληνες της Χιμάρας;
Ποιος υπερασπίζεται σήμερα τα δίκαια των Βορειοηπειρωτών που συνεχίζουν να κρατούν φωτοβολούσα την φλόγα του ελληνισμού τους, αβοήθητοι και ανυπεράσπιστοι σε αντιπαράθεση με ένα εχθρικό και παραδοσιακά συγκεντρωτικό κράτος;
Πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Μία ελληνική περιοχή που κατοικείται από ακραιφνείς Έλληνες με σαφώς ελληνικό φρόνημα, βρίσκεται στην επικράτεια ενός ξένου κράτους, της Αλβανίας κάθε άλλο παρά σεβόμενου τα μειονοτικά και ανθρώπινα δικαιώματα τους.
Το κράτος αυτό τελεί για μια σειρά λόγων υπό μία σχέση δυνητικής οικονομικής και όχι μόνο εξαρτήσεως από την Ελλάδα, ώστε αντιλαμβανόμαστε το ευρύ πεδίο διπλωματικών δυνατοτήτων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο πλευρό των βορειοηπειρωτών.
Αντ’ αυτού, το μόνο που γνώρισαν από το ελλαδικό κράτος είναι με μία λέξη, η εγκατάλειψη.
Αυτό το κράτος στάθηκε και στο πεδίο αυτό, κατώτερο των περιστάσεων και των απαιτήσεων των συλλογικών μας αναγκών.
Για ακόμη μία φορά, αρκείται στις οπερετικές του εκδηλώσεις αυτοϊκανοποιήσεως, εγκαταλείποντας όμως τη φορά αυτή όχι απλώς μια κοινωνική ομάδα, αλλά ένα ζωντανό και πολύτιμο τμήμα του εθνικού κορμού, που από τα βάθη των χιλιετηρίδων φέρνει ως τις μέρες μας το γεωπολιτικό αποτύπωμα του ελληνισμού.
Αυτό το κράτος λοιπόν, που παντού και πάντα είναι ανεπαρκές, αυτοί οι πολιτικοί λοιπόν που διακυβεύουν στο όνομα του «πολιτικώς ορθού», των μικροκομματικών συμφερόντων και των εξωεθνικών επιταγών το ίδιο το εθνικό συμφέρον, πρέπει να αντικατασταθούν.
Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.
Αντίθετα, θέτει στην υπηρεσία μας, ένα εξαιρετικό σύστημα εναλλαγής των φορέων της εξουσίας.
Στο χέρι μας όταν έλθει η ώρα, είναι να το αξιοποιήσουμε, με γνώμονα το καλό της πατρίδος μας και μόνο, αυξάνοντας τη δύναμη και την επιρροή του εθνικού και κοινωνικού λόγου του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού.
Καρδίτσα 16 Φεβρουαρίου 2009
0 σχόλιο(α)
Η δυνατότητα προσθήκης σχολίων έχει κλείσει για αυτό το άρθρο
Περισσότερα...
9-11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1878. Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΕΚΛΙΖΑΣ ΜΑΣ ΝΟΥΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ. ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ ΤΟΥ 1910.