17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1914. ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ.
Η επανειλημμένα από τα ελληνικά όπλα απελευθερωμένη και μόνιμα με συνθήκες και συμβιβασμούς προδομένη Βόρεια Ήπειρος, αρχίζει να ζει την ευτυχία της αυτονομίας της, με το όραμα της ενσωματώσεως στην μητέρα Ελλάδα, πολύ κοντά. Οι αιματηροί αγώνες των Βορειοηπειρωτών φάνηκαν επιτέλους να βρίσκουν αίσιο τέλος .
Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Η δίνη του εθνικού διχασμού και η εξάρτηση από τον ξένο παράγοντα, παρέδωσε την ανεξάρτητη Βόρεια Ήπειρο, όχι στην αγκαλιά της Ελλάδος αλλά στα χέρια των Αλβανών.
Η ξενοδουλεία και ο ραγιαδισμός έκαναν και τότε το θαύμα τους.
9-11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1878. Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΕΚΛΙΖΑΣ ΜΑΣ ΝΟΥΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ.
Κατά την διήμερη αυτή σκληρή μάχη, ολιγάριθμοι Έλληνες επαναστάτες, αντιμετώπισαν πολλαπλάσιο εμπειροπόλεμο τουρκικό τακτικό στρατό με ιππικό και πυροβόλα και τον εξανάγκασαν σε υποχώρηση με πολύ υψηλές απώλειες.
Η λαμπρή αυτή σελίδα της ιστορίας μας, διδάσκει μεταξύ άλλων ότι δεν είναι η αριθμητική δύναμη ή η υλική υπεροχή εκείνη που κερδίζει τις μάχες και γράφει την ιστορία αλλά το υψηλό ηθικό, η ανώτερη ψυχοπνευματική δόμηση, η εμπνευσμένη ηγεσία και κυρίως το όραμα και ιδίως το όραμα της ελευθερίας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΛΕΦΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΒΡΕΘΗΚΑΝ, ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΜΩΣ ΜΑΤ.
Για μια ολόκληρη κοινωνία, που στενάζει κάτω από το βάρος των προβλημάτων και της ανέχειας που συσσώρευσαν η ανικανότητα, η ανυπαρξία στρατηγικού σχεδιασμού και οι λανθασμένες τακτικές της επιλογές, δεν μπόρεσε να βρεθεί ούτε ψήγμα των όσων αφειδώς προσφέρθηκαν στους τραπεζίτες.
Ο αγώνας των αγροτών είναι μάχη για την επιβίωση του έθνους και πρέπει να έχει την συμπαράσταση όλων.
Η αγροτική τάξη αποτελεί ίσως το ζωτικότερο κομμάτι του ελληνικού λαού.
Η στενή και βαθιά σύνδεση των αγροτών με την γη, η πιστή τήρηση των ηθών και των εθίμων και η ισχυρή διαχρονικά διατήρηση του σώματος της εθνικής και λαϊκής μας παράδοσης από αυτούς, τους μετουσιώνει σε κάτι περισσότερο από ένα από τα συστατικά στοιχεία του κοινωνικού ιστού: σ’ ένα στοιχείο που συντελεί στην ενρίζωση, την στήριξη και την μορφοποίηση των υπολοίπων, σε ένα ζωτικό στοιχείο της ίδιας της ταυτότητος του λαού μας.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
Είναι πολύ σημαντικό να γιορτάσουμε συνειδητά την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Να θυμηθούμε και να εξάρουμε τον σημαντικό ρόλο του Κυβερνήτη του «ΟΧΙ» Ιωάννη Μεταξά, να θυμηθούμε τις θυσίες των παλαιοτέρων γενεών για την εθνική ανεξαρτησία και ολοκλήρωση σε μια εποχή σαν τη σημερινή που απειλούνται ξανά πιό ύπουλα αυτή τη φορά από την εισβολή της παγκοσμιοποίησης, να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τις σημαντικές θυσίες των Καρδιτσιωτών στον πόλεμο του 40 και να εξάρουμε το ρόλο της Καρδίτσας στην εποποιία των Αλβανικών βουνών. Να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά μας με τις ηρωικές πράξεις των προγόνων μας, να απαιτήσουμε από την πολιτεία να καταγράφει την ιστορική πραγματικότητα στα βιβλία της ιστορίας των σχολείων μας, να απαιτήσουμε από τους δασκάλους να τιμήσουν την αποστολή τους διεκδικώντας όχι μόνο μεγαλύτερους μισθούς αλλά και το δικαίωμα στην γνώση και την πληροφόρηση και μεταδίδοντας στα παιδιά μας που ως ένα μέρος είναι και δικά τους παιδιά, την ιστορική πραγματικότητα καί αλήθεια και να μην γίνονται υποχείρια καμιάς σκοπιμότητος και αντεθνικής πολιτικής.
Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία!